Vorið nálgast!

 Búin að rekast á tvær flugur í dag!  Önnur var að flækjast fyrir mér í tiltektinni hérna á heimilinu og svo sá ég eina hlussu þegar við fórum í göngutúr í dag!  Þó að flugur geti nú valdið leiðindum stundum tek ég þeim fagnandi!  Þetta þýðir bara eitt, VORIÐ ER AÐ KOMA!  Mikið er ég fegin, þetta er búinn að vera leiðinlegur vetur svoa veðurlega séð!

Annars er bara allt að tryllast fyrir helgina þar sem að við erum að fara heilar 9 skvísur með meiru upp í sumarbústað til mín á föstudaginn.  Eins og þið getið ýmindað ykkur er verið að skipurlegga og plana alveg útí ystu æsar!  Þetta verður rosalegt!

Annars er ég bara hrikalega hress, anga af ajax lykt eftir heljarinnar hreingerningu!!!!

Buona notte...

Góða kvöldið...

Eins og sést þá hef ég ekki litið hér inn í langann tíma! 

Af mér er allt gott að frétta!  Nóg að gera eins og venjulega, ég er enn í mínu námi sem að ég er að fíla í botn!  Annars er ég alltaf að bralla það sama, þjálfaí Sporthúsinu, kenna uppí förðunarskóla, farða og skrifa fyrir blöðin og svo um helgar sting ég af í sveitina mína og gerist sveitalúði!  I love it!

Kom einmitt heim núna áðan eftir notarlega helgi, var reyndar dugleg að gera fínt í dag þar sem að ég á von á einhverjum 8 eða 9 skvísum þangað næsta föstudag!  Jesús hvað það verður gaman! 

Við féngum einmitt yndislega gesti í gærkveldi í sveitina þar sem að hún Ingunn mín sem að vann með mér í Sporthúsinu lét sjá sig ásamt sínum manni honum Danna!  Við borðuðum saman og áttum notalega kvöldstund!  Við Ingunn eyddum svo miklum tíma saman þegar við unnum saman í Sporthúsinu á sínum tíma þannig að ég er búin að sakna hennar sárt upp á síðkastið. Það var algjör vítamínsprauta að fá þig í heimsókn kæra vinkona!

Jæja, ég varð að henda inn nokkrum línum þar sem að ég var farin að fá kvartanir!  Það er aldrei að vita nema að ég standi mig betur á næstunni!

Bendi ykkur líka á annað blogg sem að ég er með ásamt minni yndislegu vinkonu Önnu Rún, þar erum við að spjalla um vinnuna okkar og margt fl skemmtilegt! 

Endilega kíkið við  www.lifstill.blog.is

 Buona notte, Kolla.

Ég er búin að vera að vafra um á netinu og skoða fjöldann allan af bloggsíðum í dag og komst að því að ég er ekki ein um að standa mig illa í sumarfríinu. 

Þetta blog mitt átti nú líka bara að vera afþreying á meðan ég dvaldist í Indlandi en svo er þetta búið að teygjast eitthvað hjá mér.

Verð nú að viðurkenna að ég er fegin að vera stödd á Íslandi núna.  Hefði ekki viljað vera í Mubay þegar árásirnar skullu á . Fólkinu okkar þarna hjá eskimo var víst svolítið brugðið en allir sluppu ómeiddir enda fer maður bara ekki í lestarnar þarna úti. Það er svo mikill fólskfjöldi þarna að fólk bókstaflega hangir út úr lestunum.  Frekar óhugnalegt!

Ég er nýbúin að fá smá fréttir af vinnunni minni þarna úti.  Tískuþátturinn minn í  Cosmopolitan kom víst mjög vel út.  Ég hef enn ekki séð blaðið en er að vonast til að fá það sent fljótlega.

Annarst erum við fjölskyldan í sumarfríi og erum búin að hafa það mjög gott.  Komum heim í gær eftir vikudvöl á Laugum í Reykjadal.  Alltaf jafn yndislegt að vera þar og hann Siggi Viðar er búin að vera í algjöru hamingjukasti í sveitinni.  Við fengum frábært veður sem var mjög kærkomið eftir þetta ömurlega sumar í Reykjavík.  Komum svo með blíðuna með okkur í gær.  Þvílíkt sem að það lifnar yfir fólkinu þegar sólin lætur sjá sig.

Við mæðginin fórum í þvílíku kraftgönguna í dalnum þegar við komum heim. Drifum okkur svo í grasagarðinn og fengum okkur hollt og gott að borða. 

Njótið góða veðursins og hafið það gott!

K

Fann þessar fallegu hugleiðingar um lífið á netinu!

Lífið er tækifæri, gríptu það.
Lífið er fegurð, dáðu hana.
Lífið er gjöf, njóttu hennar
Lífið er draumur, láttu hann rætast.
Lífið er áskorun, taktu henni.
Lífið er skylda, gerðu hana.
Lífið er leikur, leiktu hann.
Lífið er dýrmætt, gættu þess.
Lífið er auðlegð, varðveittu hana.
Lífið er kærleikur, gefðu þig honum á vald.
Lífið er loforð, láttu það rætast.
Lífið er sorg, sigraðu hana.
Lífið er söngur, syngdu hann.

Hafið það gott í dag.

Kveðja Kolla

Við fjölskyldan erum búin að eiga yndislega helgi í sveitinni, en ekki hvar! 

Við Christina lögðum af stað snemma á föstudaginn með viðkomu í bakaríinu og búðinni í Hveragerði og keyptum okkur allt sem hugann girndist!  Við fengum yndislegt veður okkur til mikillar ánægju og láum eins og skötur úti í sólinni og grilluðum okkur eins og íslendingum einum er lagið!  Við fundum varla fyrir strákunum okkar enda nóg að dunda sér við í sveitinni.

Þröstur og Oddgeir komu svo um kvöldmatarleytið með kræsingar á grillið fyrir prinsessurnar.  Við tókum svo eitt Catan sem ég auðvitað rúllaði upp!

Á laugardaginn þurftum við reyndar að skreppa í bæinn til að fara í útskrift til Þorkels frænda.  Þar skildum við Sigga Viðar eftir hjá mömmu og pabba og við héldum svo partýstandinu áfram. Við fórum í eitt æðislegasta brúðkaup sem ég hef farið í. Þetta var hjá Völundi vini hans Þrastar, kokki með meiru og Þóru sem margir kannast við úr stundinni okkar!  Þið getið rétt ýmindað ykkur fjörið!  Ég hef í fyrsta lagi aldrei skemmt mér svona vel í kirkjunni sjálfri þar sem presturinn var hreinlega með uppistand, það var mikið klappað og mikið fjör!  Veislan var frábær og við hittum mikið að fólki sem við þekkjum.  Eftir allt fjörið ákváðum við sveitalingarnir svo bara að bruna í sveitina aftur og fengum meira að segja að lúlla út þar sem prinsinn gisti hjá ömmu og afa. Um hádegi komu þau svo í sveitina með orminn okkar og eyddu deginum hjá okkur. 

Þröstur er búinn að umturna lóðinni fyrir austan þar sem hann er búinn að vera með gröfu í láni síðustu daga.  Hann var svona frekar krúttlegur til að byrja með, vissi varla hvað snéri fram né aftur.  Þegar hann hinsvegar náði tökum á skrímslinu varð hann óstöðvandi og er að verða búinn að gera þvílíkt fínt hjá okkur!

Í gærkvöldi komu svo Alli bróðir  og Heiðrún í heimsókn og grilluðu með okkur! 

Við fjölskyldan komum svo bara heim í morgun endurnærð eftir sveitina.  Nú eru tvær vinnuvikur eftir hjá okkur og þá erum við komin í sumarfrí!!!!

Ég er hinsvegar í fríi í dag en það býður mín bara þvottur og tiltekt!  Aldrei að vita nema maður skelli sér í Sporthúsið og hreyfi sig eftir helgina, lofa þó engu.....

Hafið það gott!

Kolla sveitapía!

Góðan daginn öll sömul.

Ég rakst á þessar fróðlegu reglur sem ég held að sé nauðsynlegt fyrir allar konur að vita af næstu daga..

HM reglur fyrir konur !!

TAKIÐ eftir allar konur! Það er mikilvægt fyrir ykkur að lesa áfram, það gæti bjargað hjónabandinu eða sambandi. Karlmenn í heiminum haft sett húsreglur fyrir lokakeppni HM í Þýskalandi og það er eins gott að þið farið eftir þeim.

REGLURNAR:

1. Frá 9. júní til 9. júlí 2006 skaltu fylgjast vel með fréttum hér á hmbolti.net svo þú vitir hvað er að gerast á lokakeppninni í Þýskalandi. Þá getum við talað lítilega saman á meðan á lokakeppninni stendur þar sem ég mun ekki ræða um neitt annað en FÓTBOLTA.

2. Á meðan á lokakeppni HM stendur er sjónvarpið mitt – alltaf og án allra undantekninga.

3. Það er allt í lagi ef þú þarft að komast framhjá sjónlínu minni að sjónvarpinu svo lengi sem þú skríður eftir gólfinu og truflar mig ekki. Ef þér skildi detta í hug að standa nakin fyrir framan sjónvarpið farðu þá strax aftur í fötin þar sem ég mun ekki hafa tíma til að fara með þig til læknis fáir þú kvef.

4. Á meðan á leik stendur verð ég heyrnalaus, mállaus og blindur gagnvart þér – nema ef til þess kemur að ég þurfi nýjan bjór eða eitthvað að borða.

5. Það er góð hugmynd fyrir þig að hafa alltaf alla vega tvær kippur af bjór vel kældar inni í ísskáp og nóg af snakki. Ef þú hagar þér vel fyrir framan vini mína máttu horfa á sjónvarpið frá klukkan 12 á miðnætti til 6 um morguninn ef það eru ekki neinar endursýningar á þeim tíma.

6. Ef þú sérð að ég er reiður eða pirraður þegar liðið mitt er að tapa viltu þá EKKI segja “þú jafnar þig – þetta er bara leikur” eða “ekki hafa áhyggur – þeir vinna kannski næst.” Ef þú segir þetta verð ég bara reiðari eða pirraðari. Mundu ávallt að þú munt aldrei vita meira um fótbolta en ég og svona setningar verða bara til þess að við skiljum fyrr.

7. Þú mátt horfa á EINN leik með mér og þú mátt tala við mig í hálfleik, en bara þegar auglýsingarnar eru og bara ef staðan er góð. Taktu líka eftir að ég sagði EINN leik, ekki reyna að nota lokakeppni HM sem einhverja hörmulega tilraun til að “eyða tíma saman”.

8. Endursýningar á mörkum eru mjög mikilvægar. Mér er alveg sama hvort ég hafi séð markið áður eða ekki, ég vil sjá það oft og mörgum sinnum í viðbót.

9. Segðu vinkonum þínum að eignast ekki börn á þessum tíma, ekki halda nein barnaafmæli eða aðrar fáránlegar veislur vegna þess að:
a) ég mun ekki mæta
b) ég mun ekki mæta og
c) ég mun ekki mæta

10. En athugaðu, ef vinur minn bíður mér í heimsókn til að horfa á leik er ég rokinn.

11. Markaþættirnir í lok dagsins eru alveg jafn mikilvægir og leikirnir sjálfir. Ekki detta í hug að láta út úr þér setningu eins og “en þú hefur séð þetta áður” eða “af hverju skiptir þú ekki um stöð?” Lestu aftur reglu númer 2.

12. Og að lokum, sparaðu þér setningu eins og “Guðs sé lof af lokakeppni HM er bara á 4 ára fresti”. Ég heyri ekki þessa setningu enda tekur Meistaradeildin, Enski boltinn, Ítalski boltinn, Spænski boltinn og fleira við.

Takk fyrir að virða reglurnar.

Karlmenn um heim allan



..

Sæl verið þið!

Ég sit hérna í sveitinni í rólegheitum, mennirnir mínir eru báðir að leggja sig  þannig að ég ákvað að skrifa nokkrar línur!

Ég var að enda við að lesa fréttir af honum Þórir vini okkar í Bandaríkjunum.  Þórir greindist með heilaæxli nú fyrir stuttu og er að bíða eftir annari aðgerðinni sinni á örfáum dögum.  Hann er búinn að standa sig eins og algjör hetja og mun örugglega gera áfram.

 Þessa frábæru sögu sendi ein vinkona þeirra þeim og ég mátti til með að deila henni líka með ykkur enda frábær boðskapur í henni.

Njótið vel...

Froskasagan
Það var einu sinni hópur froskaunga sem ætluðu að koma á fót kapphlaupi. Markmiðið var að komast upp á topp á háum turni.

Margmenni hafði safnast saman til að fylgjast með hlaupinu og hvetja þátttakendur. Síðan var hlaupið ræst
.
Í sannleika sagt:
Enginn áhorfendanna trúði því í raun að froskaungarnir gætu klifrað upp á topp turnsins. Það eina sem heyrðist voru setningar eins og: ,,Oh svo krefjandi!!! Þeir munu áreiðanlega ALDREI komast alla leið” eða ,,ekki séns á að þetta takist, turninn er allt of hár!”
Froskaungarnir hættu, hver á fætur öðrum….- nema einn….sem fljótt kleif hærra. Fólksmergðin hélt áfram að hrópa ,,þetta er allt of krefjandi!!! það mun enginn geta þetta!!”
Fleiri og fleiri froskaungar urðu þreyttir og gáfust upp…Bara einn hélt áfram hærra og hærra… Hann vildi hreint og beint ekki gefast upp!! Fyrir rest höfðu allir hinir gefist upp á að klifra – fyrir utan þessi eini froskur, sem eftir mikið erfiði náði toppnum!
Nú vildu allir hinir þátttakendurnir auðvitað fá að vita hvernig hann fór einginlega að því að vinna þvílíkt afrek – og ná í MARK!!!! Þá kom í ljós að sigurvegarinn var heyrnarlaus!!!

Og lærdómurinn af þessari sögu er:

Hlustaðu aldrei á fólk sem er alltaf neikvætt og bölsýnt…..vegna þess að það tekur frá þér ÞÍNA fallegustu drauma og óskir, sem þú berð í hjarta þínu! Hugsaðu allaf um kraft orðanna af því að allt sem þú heyrir og lest hefur áhrif á gjörðir þínar!

Þess vegna: vertu ALLTAF JÁKVÆÐUR.
Og fyrst og fremst:
Vertu hreint og beint HEYRNARLAUS þegar einhver segir við þig að þú getir ekki látið ÞÍNA drauma rætast!!
Hugsaðu alltaf: Ég skal geta það!!!!!!!!

Kveðja Kolla

Það er óhætt að segja að það sé gott að vera komin heim!

Það var mikill léttir að setjast í flugleiðarvélina í London eftir Indlansdvölin, ferðalagið og meiriháttar púl á flugvellinum í London þar sem ég þurftir að fara með allar töskurnar mínar á milli terminala. Ég var frekar skrautleg þarna á vellinum með þrjár töskur að reyna vera einhver skvísa. Ég svaf ekki dúr á leiðinni frá London til Íslands. Ég var orðin of spennt að komast heim! Ég lenti uppúr miðnætti þann 15. maí og þið getið ýmindað ykkur að ég var ekkert að slóra í fríhöfninni. Það var yndisleg tilfinning að komast svo loksins í fangið á honum Þresti mínum sem beið mín á flugvellinum. Við brunuðum svo beint í smá innlit til mömmu, pabba og Alla. Varð að smella á þau kossi og gefa þeim smá knús enda voru þau ótrúlega dugleg með Sigga Viðar á meðan ég var úti. Við fórum svo heim og mig langaði alvarlega að vekja litla prinsinn minn hann Sigga Viðar sem mér fannst hafa stækkað heilan helling. Ég bara stóð yfir rúminu hans og starði á hann. Það var svo skrítið að vera komin heim. Ég fékk freyðibað, ristað brauð og graflax í kvöldkaffi og svo var lítið annað að gera en að hvíla sig aðeins enda búin að ferðast næstum því sólahring og tímamismunurinn tæpir 6 tímar í þokkabót.

Kl 8:00 um morguninn vakti Þröstur svo Sigga Viðar og leyfði honum svona aðeins að vakna áður en ég birtist svo frammi. Honum brá nú pínulítið við að sjá mig, varð svo feiminn og horfði bara á tásurnar sínar. Hann gekk um gólf í tvo þrjá hringi og svo tók hann á sprettinn í fangið á mér, kleip í hálsinn og mér og knúsaði mig í klessu. Þegar þessari stund lauk hélt hann algjöra sýningu fyrir mig. Sýndi mér hvað hann var orðinn stór og duglegur!

Ég er búin að hafa það alveg yndislegt síðan ég kom heim. Við erum búin að vera mikið í sveitinni. Það kom öll tengafjölskyldan mín í heimsókn föstudagskvöldið 19. maí og gistu hjá okkur. Það var mikið fjör. Mér var svo haldin óvænt afmælisveisla laugardaginn 20 maí í sveitinni. Þröstur og Christina voru búin að púkast eitthvað saman og um kaffileytið mætti svo bara nánast allur saumaklúbburinn ásamt mökum og börnum. Þetta var alveg frábært og mig grunaði ekki neitt enda voru allir búnir að ljúga mig fulla. Við byrjuðum á kaffi og lukum við afmælisterturnar sem að Þröstur hafði keypt! Enduðum svo á að grilla geggjaðan mat, sötra á rauðvíni og horfa á eurovision. Þetta var sem sagt yndisleg helgi í alla staði.

Við fórum svo aftur í sveitina á miðvikudagskvöldið í síðustu viku og vorum fram á sunnudagskvöld með reyndar smá viðkomu í bænum á föstudaginn þar sem hún Heiðrún okkar var að útskrifast frá MK. Christina, Oddgeir og Tristan voru hjá okkur eina nótt. Sigga Viðari finnst Tristan æðislegur og gerir allt eins og hann. Við fórum meðal annars í dýragarðinn Slakka. Það var alveg frábært og prakkararnir nutu sín vel. Pabbi leit við á fimmtudaginn, mamma leit líka við með allan saumaklúbbinn sinn þar sem þær voru að koma úr sumarbústaðarferð. Arnar kom og vann aðeins hjá okkur og lúllaði eina nótt, Gummi, Berglind og Ingunn voru í mat hjá okkur á laugardagskvöldið og við spiluðum Catan fram eftir öllum á meðan við fylgdumst með kosningarsjónvarpinu með öðru auganu. Það er sem sagt búið að vera mikið um að vera í sveitinni og mikið um góðan félagsskap.

Ég er búin að vera að koma mér af stað í vinnunni aftur, hafa samband við kúnnana mína og taka á móti nokkrum nýjum. Ég er líka búin að vera mikið heima hjá mér og búin að njóta þess í botn. Ég er líka búin að vera svolítið dugleg að borða enda fannst mér ég eiga það inni. Við höfum það svo gott hérna að það er alveg ótrúlegt! Það er ekki hægt að neita því eftir þessa reynslu þarna úti er ég mun meðvitaðri um lífið og þakklátari fyrir það sem ég hef! Ég held að við ættum öll að staldra við oftar og njóta líðandi stundar. Við erum rosalega heppin.

Heilsan er orðin góð eftir matareitrunina þó svo að þrekið sé ekki alveg orðið 100%. Ég er að byrja í ræktinni aftur, þetta verður enga stund að koma. Við Siggi Viðar eigum líka eftir að vera dugleg að labba í dalnum í sumar og fara í laugarnar.

Jæja, nú er sumarið framundan og mikið skemmtilegt á döfinni. Siggi Viðar byrjar á leikskóla þann 12. júní. Við hlökkum mikið til þó svo að við eigum eftir að sakna Bubbu dagmömmu.

Ég býð góða nótt og heyrumst síðar.....

Kolla.

Skrifað 14. maí.

Jæja þá er ég að fara lúlla mér og það síðustu nóttina hér í Indlandi í þetta skipti!

Þetta er búið að vera í alla staði frábær upplifun og ég mun alla tíð vera stolt af sjálfri mér fyrir að hafa látið verða af þessu! Það má alls ekki gleyma því að ég hefði aldrei getað þettað ef að ég ætti ekki frábæra að!

Verð að reyna að lúlla smá, klukkan er orðin alltof margt!

Skrifað mánudagsmorgun 15. maí. Kl 11:00

Ég sit á flugvellinum í rólegheitum, komin í gegnum útlendingaeftirlitið. Þurfti ekki að greiða fyrir yfirvigtina mína svo að ég sit hér glöð í bragði! Það eru tveir tímar í flug og ég spennt að komast heim. Ég hef sem sagt nægar tíma til að skrifa síðustu línurnar af ferðasögunni.

Síðastliðnu daga hef ég eingöngu verið að spóka mig um götur Indlans, borðað yndislegan mat, sólað mig og eytt tíma með Gunnu. Í gærkvöldi bauð Inhaksi okkur öllum i mat heim til sín. Hún eldaði ekta indverskan mat sem var án efa sá besti sem ég hef fengið í ferðinni. Við áttum notalegt kvöld með fjölskyldu hennar. Synir hennar voru með frábæra sýningu fyrir okkur. Sá eldri spilaði á gítar og sá yngri hermdi eftir Mr. Bean og rappaði fyrir okkur! Þeir voru æðislegir!

Þó svo að það verði yndislegt að komast heim á ég örugglega eftir að sakna Indlans á vissan hátt. Það verður þó gott að losna úr öllu áreitinu sem er hér í borginni. Umferðinni, látunum, menguninni, og að vera ekki með betlara utan í sér alla daga. Ekki misskilja mig. Við erum búnar að eiga nokkrar skrautlegar reynslur hvað það varðar. Við Gunna lentum td. í því að það var lítill strákur að selja dagblöð út á götu. Við vorum inn í bíl og Gunna ákvað að stryrkja guttann og keypti af honum blað og borgaði aðeins rúmlega, við fundum til með honum. Það var ekki glæsilegur útgangur á honum greyinu. Litli karlinn var heldur ánægður með okkur, tók peninginn, horfði svo lengi á okkur og brosti svo út í annað og stakk af án þess að láta okkur fá blaðið! Við höfum líka lent í því að okkur var selt örugglega tveggja ára Voge blað af einum svona gutta. Þetta var í plastinu og leit vel út! Það eru allir að reyna að svíkja þig hérna! Nokkrir leigubílstjórar reyndu líka að fara illa með okkur! Við vorum bara farnar að rata fyrir rest þannig að það þýddi lítið að plata okkur! Við vorum orðnar heldur hvassar síðustu dagana.

Það eru svo auðvitað allaf einhverjir sem hafa orðið illa úti. Hér er mikið af fólki sem vantar á hendur eða fætur og sagan segir að það sé mafía á bak við það. Okkur var sagt að gefa þessu fólki frekar eitthvað að borða eða drekka því að peningurinn væri allur tekinn af þeim. Án efa það versta sem ég sá var maður sem var ekkert nema búkurinn! Það vantaði allt fyrir neðan mitt og það vantaði líka á hann hendurnar. Hann lá bara þarna á götunni og gat ekkert gert! Mér finnst auðvitað líka búið að vera hryllilega erftitt að horfa upp á allt heimilislausa fólkið og þá sérstaklega börnin.

Ég mun lifa lengi á þessari ferð, þetta er búið að vera eitt ævintýri. Dýrmæt reynsla í bankann. Nú tekur aftur við lífið á Íslandi. Ég get ekki beðið eftir að vera húsmóðir, mamma og eiginkona í sumar. Ég byrja líka að kenna í förðunarskóla Rifka í júní ásamt því að vera að þjálfa smá. Annars ætlum við fjölskyldan að reyna að vera sem allra mest í sveitinni saman.

Læt í mér heyra þegar ég er lent á Íslandi....

Kveðja Kolla

Mig langaði bara að bjóða ykkur góðan daginn og minna á að þetta er síðasti dagurinn minn á Indlandi! Á morgun á ég svo langt ferðalag fyrir höndum.

.Það verður ljúft að komast heim!

Ég ætla núna aðeins að spóka mig með henni Gunni minni .  Læt heyra í mér síðar í dag!

Eigið góðan dag!

Nú styttist óðum í að ég dragi andann í ferska loftinu í Keflavík.

Tilfinningin er samt svolítið skrítin yfir því að þetta sé að verða búið. Ég tók þá ákvörðun að njóta síðustu daganna alveg í botn og það gengur bara nokkuð vel.

Ég átti yndislegan dag í dag, við Gunna fórum aftur í sólina á Sun and sand og slökuðum á þar til að verða 18:00. Þaðan skrapp ég í æðislega bóka og geisladiskabúð og dundaði mér þar í dágóða stund. Ég valdi mér nokkra geisladiska með indverskri tónlist. Það er auðvitað bara skylda að fara heim með smá brot af Indversku menningunni. Ég hefði nú helst viljað taka með nokkrar stórar og fallegar ljósmyndabækur af Indlandi en það er ekki hægt. Ég er með of mikinn farangur nú þegar!

Þegar ég kom heim um kl 20:00 var Imam ennþá að vinna og við vorum bæði orðin svöng og svo er Imam auðvitað alltaf til í að gera eitthvað skemmtilegt! Hann tók mig sem sagt upp á sína arma og við fórum á vit ævintýranna! Hann byrjaði á að fara með mig í strætó bara til þess að leyfa mér að prófa að fara í strætó í Indlandi. Þeir eru svona vægast sagt frekar ógeðslegir og ég get ekki líst svipnum á fólkinu þegar ég stökk inn í kjól og hælaskóm! Það var nú stutt stopp í strætó og úr honum fórum við með riksa restina af leiðinni. Við enduðum á þessum æðislega indverska stað sem að vinkona hans á og rekur. Við fengum borð og þar sem Imam þekkti auðvitað alla á staðnum var ekkert lítið dekrað við okkur. Ég fékk ekta indverskan mat á stórum stál diskum, borðaði með puttunum eins og allir hinir og fannst hann æði. Það var auðvitað beðið um að hafa matinn eins lítið sterkann og mögulegt var fyrir Íslendinginn. Verð samt að viðurkenna að hann tók aðeins í! Það var lifandi tónlist á staðnum. Ég gat ekki beðið um meira! Frábært kvöld í alla staði!

Ég átti ekki eins notalegt kvöld í gærkvöldi þegar ég ákvað að senda slatta af farangrinum mínum heim með Fedex þar sem ég er komin með aðeins umfram það sem ég má ferðast með og ég ætla ekki að lenda í neinum vandræðum á flugvellinum, það er alveg á hreinu. Ég var búin að fara fyrr um daginn á tvo staði til að fá verð og upplýsingar svo að það yrði nú enginn misskilningur. Ég var mætt þarna eitthvað að ganga 18.00 Þjónustan var hræðileg og þetta gekk allt mjög hægt fyrir sig. Þegar kl var orðin 20:00 var þetta að hafast hjá okkur. Ég var búin að pakka fötunum mínum í kassa, skrifa niður heimilisfangið mitt og fá hann til að skilja að Icelande væri ekki USA. Hann var kominn með visa kortið mitt í hendurnar og ég ætlaði bara varla að trúa því að þetta væri að takast þegar hann ákvað að hringja eitt símtal því að hann var eitthvað óöruggur með þetta karlinn. Jú jú eftir símtalið sagði hann mér það að ég mætti ekki senda persónulega muni eins og fötin mín! Ég hélt að ég væri lent í falinni myndavél! Ég vissi ekki hvort að ég ætti að hlægja eða gráta af þessari vitleysu! Það fauk svo rosalega í mig að ég hótaði manngreyinu öllu illu, reif fötin mín upp úr kassanum og rauk út aðeins rúmlega tveimur tímum seinna!

Ef ég verð ekki orðin risalega þolinmóð þegar ég kem heim þá veit ég ekki hvað! Það er óhætt að segja að þessi reynsla að hafa búið í Indlandi hafi reynt örlítið á taugarnar. Við erum orðin allt of góðu vön á Íslandi.

Nú er vonandi skemmtileg helgi frammundan. Mér heyrist allavega vera eitthvað plan fyrir annað kvöld með Inhaksi og Imam. Í hádeginu á mánudaginn legg ég svo af stað heim, þá er kl eitthvað um 7:00 hjá ykkur og svo lendi ég að nálgast miðnætti. Þetta verður sem sagt langur dagur en mikið verður yndislegt að komast heim og hitta alla. Ég er farin að sakna strákanna minni aðeins of mikið!

Góða nótt og góða helgi.

Hæ hó!

Við Gunna erum búnar að eiga frekar notalegan dag eftir smá pirring hérna í vinnunni í morgun. Það hafa verið smá samskiptaörðuleikar á milli okkar og bókarans okkar hérna hennar Niki. Niki er ung og óreynd í bransanum og á það til að láta okkur vita um casting og verkefni allt allt of seint eða segja okkur að við séum komnar með verkefni sem er ekki búið að bóka. Í morgun sendi hún mig sem sagt í casting sem að ég var búin að fara í áður og í þokkabót verður auglýsingin ekki tekin upp fyrr en 22. mai! Þá verð ég að sjálfsögðu stödd heima á Íslandi.                                                 Ég er búin að vera ótrúlega þolinmóð við hana hingað til en í morgun fauk aðeins í mig. Líka þar sem þetta eru síðustu dagarnir mínir hérna og ég vil bara fá að njóta þess að vera hérna, ekki eyða tímanum í einhverja vitleysu!

Gunna greyið var líka alveg að springa þannig að við ákváðum að fara á Mariot hótelið sem er eitt það flottast hérna í borginni og fórum í hádegishlaðborðið sem er ekki lítið glæsilegt! Þarna sátum við á beit í tvo tíma og nutum lífsins. Við borðuðum svo illilega yfir okkur loksins þegar við komumst í almennilegan og öruggan mat að þið trúið því ekki!

Eftir þennan dýrindismat og alla eftirréttina ákváðum við að toppa daginn og fórum á annað hótel sem heitir Sun and sand leigðum okkur bekki og sóluðum okkur í tvo tíma. Það er auðvitað mjög heitt núna en það bjargaði því alveg að þetta var við ströndina og það kom góður vindur frá sjónum.

Við áttum frekar rólegan dag í gær en kíktum svo á markað í gærkvöldi og borðuðum svo á sama tælenska staðnum og við borðuðum á í fyrradag. Nú tek ég enga sénsa með matinn.

Markaðurinn var sama martröðin og síðast og ég get svarið það stundum stóð manni bara ekki á sama. Áreitið í þessu fólki er eitthvað sem ég hef aldrei kynnst áður! Við Gunna vorum svo sannarlega komnar langt frá okkar rétta eðli, farnar að öskra og hreita framan í þetta fólk. Við gátum allavega hlegið mikið af þessu þegar við vorum komnar heim!

Núna ætla ég að fara að byrja að pakka svona í rólegheitum og svo kannski kíkjum við í bæinn í kvöld...

 Síðar...

Elsku vinir og vandamenn, ástarþakkir fyrir allar kveðjurnar,smsin og e-mailin í dag!

Það er ykkur að þakka að mér leið virkilega eins og ætti afmæli í dag!

Það verður að viðurkennast að það var skrítin tilfinnig að vakna hérna á Indlandi í morgun og vera orðin 26 ára!

Hann Þröstur minn hringdi bæði í mig kl tólf á miðnætti á Indlandi og tólf á miðnætti á Íslandi og óskaði mér til hamingju með afmælið á báðum stöðum! Þú ert svo frábær!

Ég ákvað nú svona þar sem ég hef ekki farið úr rúminu síðustu tvo daga að skella mér í smá bíltúr með henni Gunnu minni og við skelltum okkur á skemmtilegan Tælenskum stað í hádeginu hér í Bandra og fengum okkur eitthvað létt góðgæti! Við kíktum svo í eina búð sem selur allar þær snyrtivörur sem þú getur ýmindað þér, grömsuðum þar smá stund og fórum svo heim aftur. Ég lagði mig í þrjár klst eins og ungabarn eftir þetta. Það var frekar notalegt!

Inhaksi vildi ólm halda upp á afmælið fyrir stelpuna og bauð okkur Gunnu á þennan líka yndislega stað á ströndinn sem heitir Vie Lounge & Deck.

Við vorum komin um kl átta og byrjuðum á að sitja undir berum himni á meðan við fengum grillaðan fisk í forrét, brauð og pestó og fullt af gotteríi! Þegar við vorum búin að sitja dágóða stund úti yfir æðislegu útsýni, góðum mat og skemmtilegu sögunum hennar Inhaksi um Indverska menningu færðum við okkur inn og pöntuðum aðalréttinn. Kokkurinn kom fram og ákvað að gera eitthvað spes fyrir alla í tilefni dagsin. Hann bjó til æðislegt kjúklingapasta fyrir mig, þau hin fóru í kjötið! Það voru allir í skýjunum með matinn og þjónustan var frábær. Við fengum líka frábærar sögur af helginni frá Imam því að yngsi bróðir hans var að gifta sig og það jafnast víst fátt á við Indversk brúðkaup! Mikið fjölkyldudrama, 500 gestir og mikið borðað og drukkið!

Inhaksi gaf mér Indverska bíómynd í afmælisgjöf sem heitir Bang De Basanti. Þetta er stórmynd hérna í Indlandi og er einmitt með öllum leikurunum í sem við Gunna hittum á föstudagskvöldið. Ég held Indverkst bíókvöld þegar ég kem heim fyrir ykkur sem hafið áhuga og elda ísl/indverskan mat með! Hljómar það ekki vel?

Þegar ég hélt að þessu væri að ljúka hjá okkur kom svo súkkulaðikakan svífandi með kerti og þau sungu afmælissönginn fyrir mig og alles. Sögðu svo á góðri íslensku, verði þér að góðu!! Þau eru alveg einstök!

Það er óhætt að segja að það hafi ræst heldur betur úr deginum hjá mér. 

Takk fyrir allt, góða nótt..

Kolla

Góðan daginn öll sömul.

Nú er ég að komast til meðvitundar aftur eftir gærdaginn, fékk lækni heim í gærmorgun. Þufti að fá sýklalyf í sprautu og var orðin uppþornuð í þokkabót. Ekki alveg nógu gott. Fékk voða indælan lækni, ekta indverji með túrban á höfðinu! Voða dúlla!

Planið fyrir þessa viku er sem sagt að jafna sig, taka smá frí og undirbúa heimferðina. Ég er farin að hlakka mikið til að komast heim eftir þessi ósköp. Mig er farið að dreyma um íslenska matinn, vatnið og ferska loftið!

Ég get þó ekki sagt að þetta sé ekki búið að vera þess virði. Það sem ég er búin að sjá og upplifa síðustu þrjár vikurnar er eitthvað sem er búið að hafa mikil áhrif á mig. Það er búið breyta hugsunarhætti mínum og þroska mig mikið.

Hver einasti dagur hér í Indlandi hefur verið verkefni að takast á við. Samskipti við fólk allstaðar að úr heiminum. Vinna, borða og upplifa menninguna. Ég er búin að njóta þess í botn að vera hérna og ef þið fáið einhverntíman tækifæri á að fara til þriðja heims lands þá mæli ég svo sannarlega með því.

Það hefur ekki sakaði hvað ég er búin að vera heppin með vinnu. Ég er búin að landa mjög stórum verkefnum miðað við hvað ég er búin að staldra stutt við hérna. Það tekur yfirleytt lengri tíma að fá kynninguna hérna og komast inn í bransann.

Það er ótrúlega skemmtilegur og blandaður hópur að vinna hérna á skrifstofunni hjá eskimo. Í fyrsta lagi er það hún Inhaksi sem er 41 árs fjölskyldukona. Inhaksi er mamman í húsinu. Hún stjórnar öllu harðri hendi en á móti kemur að hún er alltaf til staðar ef eitthvað kemur upp á og það er alltaf hæg að tala við hana. Það var einmitt hún sem kom með fjölskyldu læknirinn sinn hérna í gærmorgun. Næst er það hann Imam. Ég gæti skrifað lengi um Imam. Hann er einn skrautlegasti karakter sem ég hef kynnst! Hann er 42 ára, samkynhneigður og ofvirkur en alveg frábær. Hann er búinn að vera í 26 ár í bransanum enda farinn að líta svolítið stórt á sig! Hann er svona stuðboltinn í hópnum og ef þér leiðist þá er alveg á hreinu að hann bjargar því! Svona svo að þið áttið ykkur á því hvernig þetta virkar hérna í Indlandi þá á Imam son sem er 8 ára sem aðeins vinir hans vita af því ef að foreldrar hans vissu af því þá væri hann líklega ekki lengur hluti af fjölskyldunni. Hann er þó í góðu sambandi við móður hans og heyrir í honum reglulega en hefur aldrei sagt neinum í fjölskyldunni frá honum. Hér snýst allt um að vera í hjónabandi! Allt annað er algjört tabú!!! Síðust en ekk síst er það hún Niki. Niki er nýbyrjuð og enn svolítið feimin og óörugg. Niki er 27 ára, býr ennþá með allri fjölskyldunn sem að hún sér fyrir. Hún er hrein mey! Ég fékk að vita það fyrsta daginn sem ég kom eftir að ég sagði henni að ég ætti barn og mann en væri ekki gift! Held að hún sé ennþá að jafna sig á því greyið

Talandi um lífið á Indlandi og hjónabönd þá fengum við aðeins að kynnast Inhaksi betur í fyrrakvöl þegar hún okkur margar sögur af lífi sínu. Inhaksi ólst upp í sveit þar sem var til eitt sjónvarp í öllu hverfinu og þótt það bara ríkidæmi! Þegar Inhaksi var komin á giftingaraldurinn voru forelrar hennar búnir að velja sex unga og efnilega drengi sem hún fékk að hitta. Hún var heppin því hún small saman við einn þeirra og það var haldið brúðkaup. Hún lísti þessu af mikilli innlifun því hún sagði að í ölllu uppeldinu er þetta það sem búið að búa þig undir. Brúðkaupið sjálft!

Hún varð fljótlega ólétt öllum til mikillar gleði og svo þegar litli prinsinn var um tveggja ára varð hún ólétt af öðru barni þeirra. Þegar hún var komin 4 mánuði á leið kom maðurinn hennar til hennar og sagði henni að hann væri ástfanginn af annari konu og að hann væri farinn. Hann yfirgaf yfirgaf fjölskylduna sína fyrir nýju konuna og hefur aldrei haft samband við syni sína síðan. Maður myndi halda að Inhaksi hefði fengið alla samúðina í heiminum og alla þá hjálp sem hún þyrfti frá fjölskyldunni en það var ekki alveg svo. Það var hún sem var dæmd fyrir þetta en ekki hann. Þið hlyti að vera eitthvað að henni. Fólk meira að segja hélt því fram að það hlyti að vera að þessi börn væru bara ekki hans. Í nokkur ár barðist hún í bökkum, var orðin hátt sett í vinnu, peningalega sjálfsæð einstæð móðir. Það var þó ekki fyrr en hún giftist aftur vel menntuðum og velstæðum manni að hún var tekin almennilega í sátt aftur! Finnst ykkur þetta ekki sorglegt? Aumingja konurnar hérna eru gjörsamlega háðar því að vera vel giftar!

Hér í Indlandi eru það ennþá bara frægustu kvikmyndastjörnurnar og fyrisæturnar sem komast upp með að lifa þessu nútíma lífi og eiga börn með fleirum en einum maka eða vera einstæðir foreldrar án þess að vera útskúfuð úr þjóðfélaginu.

Jæja eins og þið sjáið þá hef ég ekkert betra en að babbla við ykkur! Ég ætla að halda áfram að hvíla mig og ná heilsu..

Eigið góðan dag, heyrumst síðar!

Kolla

Halló öll sömul!

Það er búið að vera smá ástand á stelpunni núna. Það lítur allt út fyrir að ég hafi fengið matareitrun þannig að ég er búin að vera frekar tuskuleg síðustu daga. Það þýðir þó ekki að ég hafi getað verið í rúminu eins og ég kannski hefði þurft! Ég vona að þetta fari nú að ganga yfir!

Þetta er það sem ég er búin að aðhafast síðustu tvo daga:

Í gær föstudagsmorgun fórum við Gunna saman í myndatöku fyrir tímarit sem heitir Verve. Þetta var beauty myndataka sem gekk mjög vel fyrir sig þó svo að við hefðum ekkert verið svakalega sáttar við förðunina! Það er ótrúlega sjaldgjæft að lenda á góðum förunarfræðingum hérna. Ég er auðvitað búin að forvitnast helling um bransann hérna og það eru nánast engir make up skólar hérna. Ef þig langar að verða förðunarfræðingur þá þarft þú að vera nemi hjá einhverjum í jafnvel nokkur ár eða fara erlendis og læra! Ástæðan fyrir því að það vantar þessa skóla hérna er að yfivöld eru ekki hrifin að faginu!!!! Svona er allt í Indlandi! Þeir ákveða hvað er rétt og rangt og það stendur bara sama hvernig heimurinn þróast!

Við fórum nú bara heim og lögðum okkur eftir vinnuna enda var hitinn óbærilegur og heilsan ekki góð!

Um kvöldmatarleytið reyndum við nú að hressa okkur við og ákváðum að kíkja aðeins á mannlífið. Við fórum á verslunargötu hérna rétt hjá og grömsuðum í búðunum! Indverjarnir eru rosalega yfirþyrmandi þegar það kemur að þjónustu! Hver búð sem við löbbuðum inn í var bókstaflega á rúst þegar við löbbuðum út úr henni! Þeir rifu allt sem þeir gátu úr hillunum og sýndu okkur alveg sama hversu oft við sögðum nei eða að við hefðum ekki áhuga! Td, þá löbbuðum við inn í nærfatabúð, það voru u.þ.b. 7 karlmenn að vinna þar og ekki ein einasta kona og þið getið rétt ýmindað ykkur hvernig ástandið í búðinni varð!

Á endanum fundum svo frábæra hluti eins og rúmteppi, púðaver og auðvitað smá glingur og vorum því mjög ánægðar með leiðangurinn þrátt fyrir allt áreitið!

Mér var farið að líða mjög illa þegar ég kom heim enda var ég komin með bullandi hita þannig að það var lítið annað að gera en hríslast upp í rúmi! Ég heyrði svo í Þresti, Mömmu, Pabba og Sigga Viðari töffara! Það verður nú að viðurkennast að mér leið strax aðeins betur þegar ég var búin að heyra í öllum! Svaf þokkalega þegar ég loksins sofnaði og svaf til 11 í morgun.

Við erum bara búnar að taka því mjög rólega í dag, drösluðumst aðeins í mollið núna seinnipartinn og reyndum að borða eitthvað! Áttum svo heimboð til Inhaksi í kvöld og við ákváðum að þyggja það og hún ákvað að elda mjög góðan og ekki sterkan mat fyrir okkur aumingja íslendingana sem þolum ekki neitt! Áttum notalega stund með fjölskyldunni yfir góðum mat og svo var stefnan tekin í þvílíka V.I.P boðið! Við erum að tala um Bollywood kvikmyndapartý! Maðurinn hennar Inhaksi vinnur fyrir Sony á Indlandi og hann kom okkur í þetta partý. Þetta varhaldið á ótrúlega fallegum stað, allt í svona frekar nýtískulegum inverskum stíl sem ég er algörlega heilluð af. Þarna voru samankomnar nokkrar af stærstu kvikmyndastjörnum indlands var okkur sagt. Það frábæra við þetta fólk var að sjá hvað allir voru afslappaðir! Það láu allir á pullum og púðum á gólfinu eins og Indverjar gera. Það skipti engu hvort það var verið að taka viðtal við viðkomandi eða hvað, allir bara eitthvað svo rólegir á því!  Það var mjög gaman að fá tækifæri til að sjá þetta!

 Jæja kæru vinir, núna ætla ég að fara að lúlla mér

Hafið það sem allra best á morgun, mér skilst að það sé gott veður á Íslandi núna. Njótið þess vel.

Góða skemmtun í Húsdýragarðinum á morgun elsku Siggi Viðar minn, vertu góður við ömmu og afa! Og þið bræður, farið varlega í fjöllunum!

Love Kolla